Δρ. Π. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Χειρουργός Ουρολόγος - Ανδρολόγος
Ελληνικά Αγγλικά




ΑΣΘΕΝΕΙΣ (ΓΥΝΑΙΚΕΣ) ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΥΘΕΙΣΕΣ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΥΣΤΙΤΙΔΑ - Σελίδα 2

ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΤΕΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ Μ... Π...


Προηγούμενη ασθενής Επόμενη ασθενής


Ονομάζομαι Μ. Π. και έχω γεννηθεί στην Κάλυμνο, όπου και κατοικώ εκτός από ένα διάστημα 15χρόνων που έζησα στη Νέα Υόρκη ως μετανάστρια. Παντρεύτηκα 20 ετών και το πρώτο μου παιδί το απέκτησα σε ηλικία 22 ετών. Από ένα χρονικό διάστημα και μετά άρχισα να έχω ενοχλήσεις και να υποφέρω από δυσκολία στην ούρηση με πόνους, τσουξίματα και αλλεπάλληλες ουρολοιμώξεις. Κάθε φορά που πήγαινα στους τοπικούς γιατρούς μου έδιναν αντιβιοτικά κάνοντάς μου και καλλιέργειες ούρων. Μερικές φορές βρισκόντουσαν μικρόβια στις καλλιέργειες, αλλά αρκετές φορές έβγαιναν αρνητικές. Τα συμπτώματα υποχωρούσαν για λίγο και έκαναν πάλι την εμφάνιση τους μετά από ένα ή ενάμιση χρόνο. Μόλις έμεινα έγκυος τα πολλά συμπτώματα υποχώρησαν και νόμιζα πως πέρασαν και πια είμαι καλά. Όμως όταν περνούσε ένα διάστημα 3-4 μηνών από την γέννα οι ουρολοιμώξεις εμφανιζόντουσαν ξανά και ακολουθούσα τις συνήθεις φαρμακευτικές αγωγές. Ίδια συμπτώματα παρουσιάστηκαν και το διάστημα που διέμενα στην Αμερική. Εκεί μου συνέστησαν ένα γυναικολόγο όπου τον επισκέφθηκα και μου έδωσε ξανά διάφορες αντιβιώσεις όπου βοηθούσαν να υποχωρούν τα συμπτώματα για κάποια χρονικά διαστήματα, όμως ποτέ δεν ένοιωσα ότι έχουν περάσει τελείως και ότι είμαι εντελώς καλά. Είχα αρχίσει να έχω και κάποια άλλα ενοχλήματα στην μέση και στο υπόλοιπο σώμα, κάτι σαν καψίματα ή άλλες φορές σαν να πονούσαν οι αρθρώσεις μου. Επισκέφθηκα στην συνέχεια και άλλους ιατρούς, αλλά δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν σε κάτι περισσότερο, εκτός από τις αντιβιώσεις που μου έδιναν και συμβουλές για υπομονή και να μην έχω άγχος. Γυρίζοντας στην Ελλάδα το 1991 η κατάσταση της υγείας μου χειροτέρευε. Αναγκάστηκα και πήγα στο νοσοκομείο της Ρόδου γιατί στην Κάλυμνο δεν είχε ουρολόγο, εκεί έμεινα για 4 ημέρες όπου μου έκαναν πυελογραφίες και άλλες εξετάσεις. Η διάγνωση ήταν πως έχω βαριά ουρολοίμωξη και μου έδωσαν να πίνω Septrin για έξι μήνες. Κάνοντας αυτό πέρασα 1-2 χρόνια χωρίς πολύ σοβαρά συμπτώματα. Μετά από αυτό το διάστημα άρχισε πάλι ο αγώνας μου με έντονη συχνουρία, με τσουξίματα, με πόνους. Πήγα ξανά στους εδώ γιατρούς, πάλι διαφορετικές αντιβιώσεις Norocin, Ciproxin , Ceclor κ.α. φάρμακα, χωρίς όμως καλύτερα αποτελέσματα. I visited again the doctors here, but I only got prescribed various antibiotics again like Norocin, Ciproxin, Ceclor and and other medicines, without having better results. Το 1998 δεν άντεξα και πήγα στο νοσοκομείο της Ρόδου… ίδιες εξετάσεις, ίδια διάγνωση, ίδια φάρμακα. Μετά από λίγα χρόνια αναγκάστηκα και πήγα στην Αθήνα, στον Ευαγγελισμό. Νοσηλεύτηκα στην Ουρολογική Κλινική για 5 μέρες και ακολούθησα θεραπεία με φάρμακα. Και συνέχισα την φαρμακευτική αγωγή με Ciproxin για 10μέρες και με συμβούλεψαν να πίνω πολλά νερά. Η κατάσταση μου είχε συνεχή σκαμπανεβάσματα με τα ενοχλήματα να γίνονται αφόρητα μερικές στιγμές με το πέρασμα τού χρόνου. As time passed my condition had constant ups and downs with the discomfort being unbearable from times to times. Μετά από 2-3 χρόνια οι πόνοι μου είχαν φτάσει στο απροχώρητο και αναγκάστηκα να ξαναπάω Αθήνα, αυτή την φορά στο Ιατρικό Κέντρο σ' ένα γιατρό που μου είχαν συστήσει ως πολύ καλό. Μετά από έναν πλήρη έλεγχο μου έδωσε θεραπεία με ουροβαξίνη για τρεις μήνες, να σταματήσω για ένα μήνα και να ξαναπαίρνω για άλλους τρεις και Furolin για έξι μήνες, ένα κάθε βράδυ. Κάποια στιγμή μετά από 10 μήνες περίπου όταν και πάλι οι πόνοι μου καθώς και ή έντονη συχνουρία μου δεν έδειχναν να έχουν καμία βελτίωση, επικοινώνησα και είπα στον ιατρό ότι δεν έχει βελτιωθεί ή κατάσταση μου καθόλου, τουναντίον γίνεται όλο και δυσκολότερη. Εκείνος σαν απάντηση μου είπε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα παραπάνω σαν θεραπεία και ότι δεν είναι και καρκίνος και να μάθω να ζω με αυτή την κατάσταση. Μετά από αυτό όπως καταλαβαίνετε είχα απελπιστεί , προσπάθησα να χρησιμοποιήσω ότι μάθαινα από τούς άλλους ότι μπορούσε να βοηθήσει στο πρόβλημα μου, αλλά αποτέλεσμα κανένα. Πέρασαν 2-3 χρόνια χωρίς καμία βελτίωση της υγείας μου και έτσι μία μέρα αφόρητοι πόνοι με οδήγησαν στο Νοσοκομείο της Καλύμνου όπου λέγοντας τα παράπονά μου, μου έγιναν εξετάσεις και ο γυναικολόγος μου είπε πως βλέπει μία μικρή πτώση της μήτρας και ότι αυτό επηρεάζει την ουροδόχο κύστη και έτσι προκαλούσε το πρόβλημά μου. Μου είπε πως πρέπει να κάνω εγχείρηση και έτσι έγινε μετά από 5μέρες στο Νοσοκομείο. Για ένα διάστημα μερικών μηνών αισθάνθηκα λίγο καλύτερα και νόμιζα πως επιτέλους μπορεί να λύθηκε το πρόβλημα της υγείας μου που με ταλαιπωρούσε τόσα χρόνια, αλλά τα συμπτώματα δυστυχώς επανήλθαν πιο έντονα και ακόμα πιο βασανιστικά από πριν. Άκουσα ότι στην Κω υπάρχουν ουρολόγοι και μου σύστησαν να πάω εκεί. Με βλέπει ένας γιατρός και μου δίνει να κάνω θεραπεία πίνοντας στην αρχή Lidaprim για 3μέρες πρωί-βράδυ και ύστερα ένα κάθε βράδυ για 3μήνες. Αφού έκανα όλα αυτά έβλεπα ότι η κατάσταση μου δεν πήγαινε άλλο και ένα απόγευμα καθόμουν στο μπαλκόνι μου και έκλαιγα από τους πόνους και την απελπισία. Με είδε μια γυναίκα που είναι από την Κω και μου είπε πως επισκεπτόταν για κάποιο διάστημα ένα ουρολόγο στην Αθήνα γιατί είχε τα ίδια συμπτώματα με εμένα και έχοντας ακολουθήσει κάποιες ειδικές θεραπείες έγινε καλά και έτσι μου σύστησε τον κύριο Π.Γεωργιάδη. Αμέσως πήρα τηλέφωνο και έκλεισα ραντεβού . Όταν με είδε ο γιατρός μου πήρε το ιστορικό και εκεί συζητώντας άρχισα να συνειδητοποιώ πώς και πότε άρχισαν σιγά σιγά τα ενοχλήματα κι εγώ δεν μπορούσα βέβαια τότε να καταλάβω ότι κάτι συνέβαινε. Δηλαδή πριν ακόμα αρχίσουν τα συμπτώματα να γίνονται πολύ ενοχλητικά κι επίμονα, είχα αρχίσει να έχω κάποια μικρά ενοχλήματα αλλά επειδή δεν γνώριζα, δεν έδινα και πολύ σημασία. Είχα αρχίσει να πηγαίνω κάπως συχνότερα για ούρηση δηλ. αντί 3-4 φορές την ημέρα άρχισα να έχω κάπως συχνότερη ούρηση δηλ. 5-7 φορές την ημέρα , όπως επίσης και κάποια μικρά καψίματα στην ούρηση ή να έχω την αίσθηση κάπως περισσότερης ζέστης κατά την ούρηση, καθώς επίσης και λίγους πόνους κατά την επαφή. Στα επόμενα βέβαια χρόνια τα ενοχλήματα γίνονταν ολοένα και πιο συχνά κι επίμονα και στο τέλος είχαν φθάσει να είναι ανυπόφορα (σχεδόν συνεχής κι έντονος πόνος χαμηλά στην κύστη και ούρηση σχεδόν κάθε 15'-20'). Η αλήθεια είναι βέβαια ότι και οι εξετάσεις ούρων πού έκανα κατά καιρούς δηλ. καλλιέργειες δεν έδειχναν κάποιο μικρόβιο, οπότε και οι γυναικολόγοι και οι ουρολόγοι πού είχα επισκεφθεί κατά καιρούς, πιθανά βασιζόμενοι στις εξετάσεις πού δεν έδειχναν κάτι, μου έλεγαν ότι δεν είναι τίποτα σπουδαίο ή ότι έχω άγχος ή ψυχολογικό στρες. Φυσικά από ότι κατάλαβα μετέπειτα δεν ήταν εξειδικευμένοι στην ασθένεια, διότι οι εξετάσεις πού έκανα με τον Κο Γεωργιάδη (Υπερηχογραφήματα, κυστεοσκοπήσεις και ειδικές καλλιέργειες ούρων και κολπικού υγρού), δεν είχαν γίνει μέχρι τότε όπως έπρεπε να γίνουν, ούτε και ο τρόπος της αντιμετώπισης έμοιαζε. Βρέθηκαν μικρόβια στον κόλπο και στα ούρα και στην κυστεοσκόπηση φάνηκε να έχω αρκετές αλλοιώσεις στην ουροδόχο κύστη, όπως μου εξήγησε, μεμβράνες στο τρίγωνο της κύστης και μικρές κυστικές βλάβες, στο δε υπερηχογράφημα της κύστης τα ούρα πού συγκρατούσα μέχρι να με πιέσει για ούρηση δεν ξεπερνούσαν τα 50 γρ. Ο ιατρός μου εξήγησε ότι ο κόλπος και η κύστη λόγω ότι είναι γειτονικά όργανα δηλαδή σε άμεση επαφή, τα μικρόβια πολύ εύκολα μετακινούνται από το ένα όργανο στο άλλο και προκαλούν χρόνιες φλεγμονές κι αν αυτά δεν τα διαγνώσεις σωστά, τότε οι θεραπείες που κάνεις δεν έχουν επιτυχία και φυσικά η φλεγμονή προοδευτικά γίνεται όλο και χειρότερη. Όπως καταλαβαίνετε ο ιατρός δέχθηκε το γεγονός της σοβαρότητας της ασθένειας μου, είπε ότι τράβηξα πολλά με την κατάστασή μου και ότι είναι απελπιστική, αλλά με την βοήθεια του Θεού και με επιμονή πιστεύει πως θα με κάνει καλά, όμως θα χρειασθεί αρκετός χρόνος με έντονη θεραπεία πού θα περιλαμβάνει, συχνές ενδοκυστικές εγχύσεις από ειδικά φάρμακα καθώς και κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή πού θα πρέπει να πάρω για αρκετό διάστημα και να δείξω μεγάλη επιμονή και υπομονή για όσο χρόνο χρειασθεί. Αρχίσαμε μαζί εδώ και 2 περίπου χρόνια έναν αγώνα που μέχρι τώρα είναι ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ για εμένα. Είδα καλύτερες μέρες στην ζωή μου και σιγά-σιγά άρχισα να γιατρεύομαι από τους πόνους. Εκεί πού είχα φθάσει στο σημείο να πηγαίνω κάθε τέταρτο έως μισή ώρα για ούρηση, να νομίζω ότι ανά πάσα στιγμή θα μου φύγουν δηλ. σαν να έχω ακράτεια και με τρομερούς πόνους τόσο πριν όσο και κατά την ούρηση, αλλά και πόνους χαμηλά στην κοιλιά που μετά την ούρηση σταματούσαν για λίγο και πάλι ξανάρχιζαν, πόνους κατά την επαφή πού μερικές φορές δεν μπορούσα να αντέξω, τώρα είμαι στο στάδιο να πηγαίνω 4-5 φορές την ημέρα και όταν ακόμα μου έρχεται να ουρήσω μπορώ πλέον να συγκρατώ τα ούρα μου για αρκετή ώρα, χωρίς να καταβάλλω ιδιαίτερη προσπάθεια, χωρίς την αίσθηση ότι θα μου φύγουν και χωρίς να έχω πόνους. Η ποιότητα της ζωής μου έχει αλλάξει ριζικά προς το καλύτερο και μπορώ και σκέπτομαι τι έχω να κάνω, χωρίς να ψάχνω να βρω τουαλέτα για να ουρήσω και οι επαφές είναι πλέον χωρίς πόνους. Όσον αφορά τις εξετάσεις , οι καλλιέργειες στα ούρα και στον κόλπο δεν δείχνουν να υπάρχει μικρόβιο, τα πυοσφαίρια έχουν γίνει ελάχιστα και ή κυστεοσκόπηση δείχνει ότι οι βλάβες έχουν καθαρίσει. Regarding the tests, the urine and vagina crops do not show the existence of any microbe, the pyosfairia have become minimal and the cystoscopy shows that the lesions have been fixed. Ευχαριστώ τον Κο Γεωργιάδη για την προσπάθεια που έκανε για εμένα και συνεχίζει να κάνει και τον ευγνωμονώ . Τώρα οι επισκέψεις μου έγιναν κάθε τρεις μήνες και συνεχίζω την αγωγή μου, περιμένοντας να αποθεραπευθώ πλήρως. Αισθάνομαι καλά και ανακουφισμένη. Η ζωή μου είναι στα χέρια του Θεού και μετά του Γιατρού μου. Ευχαριστώ, ευχαριστώ , ευχαριστώ.
M.P.


Σχόλιο του Ιατρού Π. Γεωργιάδη


Εδώ έχουμε μια γυναίκα που η ασθένεια της λοίμωξης του ουρογεννητικού της συστήματος άρχισε σχεδόν μετά την εφηβεία. Τα στοιχεία πού πρέπει να επισημανθούν εδώ είναι τα ακόλουθα:
1. Οι λοιμώξεις άρχισαν με την συνήθη συμπτωματολογία μιας ''απλής ουρολοίμωξης'' που αντιμετωπίσθηκε από την αρχή πρόχειρα και μετά άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη τόσο στα ενοχλήματα όσο και στην θεραπεία της.
2. Δεν δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στο γεννητικό σύστημα , οπότε η όποια θεραπεία έγινε δεν αντιμετώπισε στην ουσία τίποτα που θα υπήρχε ταυτόχρονα σαν λοίμωξη στον κόλπο ή και στην μήτρα.
3. Η ατελής διάγνωση και η πλημμελής αντιμετώπιση θεραπευτικά , επηρέασαν σε ένα μεγάλο βαθμό την ψυχολογία της ασθενούς και άλλαξαν την ποιότητα της ζωής της προς το χειρότερο. Η ασθενής όσο έβλεπε ότι η κατάσταση της δεν αντιμετωπίζονταν και προοδευτικά τα ενοχλήματα γίνονταν ολοένα και χειρότερα, άρχισε να πέφτει σε μελαγχολία και απόγνωση.
Οι λοιμώξεις του ουροποιητικού ή του ουρογεννητικού συστήματος έχουν περιόδους με υφέσεις και εξάρσεις. Το θέμα εδώ είναι ότι στις περιόδους ύφεσης η ασθένεια εξελίσσεται και διηθεί όλο και περισσότερο το κυστικό τοίχωμα, έστω και αν η ασθενής δεν αισθάνεται ιδιαίτερα ενοχλήματα παρά μόνο όταν το πρόβλημα προχωρήσει αρκετά. Οι εξάρσεις στο αρχικό στάδιο είναι με ελαφρά ενοχλήματα και σύντομες σε χρόνο (διαρκούν από 1 έως και 3 ημέρες). Στο επόμενο στάδιο όμως αρχίζουν να εμφανίζονται συχνότερα από πριν, διαρκούν περισσότερο και τα ενοχλήματα είναι πιο έντονα. Στο προχωρημένο στάδιο οι εξάρσεις γίνονται αρκετά συχνά, διαρκούν πολύ περισσότερο χρόνο από πριν και τα ενοχλήματα είναι πολύ έντονα έως και βασανιστικά. Ακόμα και στις περιόδους ύφεσης στο τελευταίο αυτό στάδιο, η ασθενής δεν αισθάνεται ότι είναι καλά , αλλά ότι κάτι υπάρχει και δεν αισθάνεται υγιής. Η εν λόγω ασθενής μου ήλθε σε πολύ άσχημη κατάσταση και με πολλές αμφιβολίες για πιθανή λύση στο πρόβλημα της λόγω τού ιστορικού της. Η οργανωμένη κλινική και εργαστηριακή εξέταση , μαζί με την λεπτομερή αναφορά σε όλες τις πτυχές της ασθένειας της, την έκαναν να καταλάβει το πρόβλημα, της έδειξαν ότι σαν ιατρός είμαι εξειδικευμένος σε αυτές τις ασθένειες και την έκαναν να δείξει την απαραίτητη εμπιστοσύνη αλλά και υπομονή στην χρονοβόρα αντιμετώπιση της χρόνιας αυτής κυστίτιδας κι έτσι έφθασε στην πολυπόθητη λύση στο πρόβλημα της.


1η Κυστεοσκόπηση


2η Κυστεοσκόπηση ΜΕΤΑ την τελική αποθεραπεία



Προηγούμενη ασθενής Επόμενη ασθενής